حتماً شما هم این روزها خبرهایی دربارهی پیدا شدن «میکروپلاستیکها» در بدن انسان شنیدهاید. ذرات ریز پلاستیکی که از بطریهای آب معدنی، بستهبندی مواد غذایی، هوا و حتی غذایی که میخوریم وارد بدن میشوند.
🔬 چند ماه پیش یک مطالعه معتبر در New England Journal of Medicine (NEJM)، 2024 منتشر شد (nejm.org) که محققان ایتالیایی در آن نشان دادند بیش از نیمی از بیماران مبتلا به گرفتگی شریان کاروتید (رگ گردن)، در پلاکهای عروقیشان ذرات میکروپلاستیک وجود داشت.
خبر خیلی بزرگی بود! چون برای اولین بار بهطور مستقیم وجود این ذرات در رگهای انسان ثابت شد.
اما… ❗️
باید اینجا یک خط قرمز مهم را پررنگ کنیم:
🔹 میکروپلاستیکها هنوز علت اصلی بیماریهای قلبی–عروقی محسوب نمیشوند.
🔹 حتی هنوز بهطور رسمی در فهرست ریسکفاکتورهای قطعی فرعی هم قرار نگرفتهاند.
🔹 جامعه علمی فعلاً آنها را یک کاندید ریسکفاکتور نوظهور میداند، یعنی چیزی که باید بیشتر بررسی شود.
پس علتهای اصلی و شناختهشدهی بیماریهای قلبی–عروقی همچنان همانهایی هستند که سالها میشناسیم:
✔️ فشار خون بالا
✔️ کلسترول و چربی خون بالا
✔️ دیابت
✔️ سیگار
✔️ کمتحرکی و چاقی
✔️ رژیم غذایی پرنمک، پرچرب و ناسالم
یعنی اگر بخواهیم سلامت قلبمان را جدی بگیریم، باید تمرکزمان همچنان روی همین عوامل کلاسیک باشد.
👩⚕️ از طرف دیگر، نمیشود نسبت به میکروپلاستیکها هم بیتفاوت بود. پیدا شدنشان در رگها و حتی در بافتهایی مثل کلیه، کبد، جفت جنینی و مغز (طبق گزارشهای دیگر: sky.com، clinicbarcelona.org) یک زنگ خطر جدی است.
اما تا امروز، اگر بخواهیم علمی و صادقانه صحبت کنیم، میکروپلاستیکها هنوز «متهم ردیف اول» بیماریهای قلبی نیستند. آنها در بهترین حالت یک مظنون تازهواردند که تحقیقات بیشتری لازم دارند.
سخن پایانی
ترس از میکروپلاستیک نباید ما را از علتهای واقعی و اصلی بیماری قلبی غافل کند. اگر میخواهیم قلب سالمی داشته باشیم: سیگار نکشیم، غذای سالمتر بخوریم، وزنمان را کنترل کنیم، تحرک داشته باشیم و بیماریهایی مثل فشار خون و دیابت را جدی بگیریم.